Lezen: Les fiancés de l’hiver (De ijzige verloofde) – Christelle Dabos

De ijzige verloofde is het eerste deel in een vierdelige fantasyreeks (De spiegelpassante/La Passe-miroir). In het Frans is de serie al compleet, maar in het Nederlands is alleen nog maar het eerste deel uitgekomen. We volgen Ophélie, een liseuse uit Anima die moet trouwen met Thorn van de Pôle. Ik heb het boek in het Frans gelezen, dus ik gebruik ook de Franse namen/termen.

De serie speelt zich volledig af in een fantasywereld, die heel origineel en goed uitgewerkt is. Het begint in Anima en ik had graag nog wat meer over Anima zelf geweten voor Ophélie naar de Pôle moest verhuizen. Aanvankelijk vond ik het dus ook heel jammer dat het verhaal zich relatief snel naar een andere locatie verplaatste. De Pôle is wel een bijzondere wereld, die werkt met illusies en knap opgebouwd is. Bovendien vind ik de gaves die personages hebben interessant en ik hoop dat die in de volgende delen nog duidelijker gebruikt worden.

Over Ophélie zelf had ik voor ik begon te lezen uiteenlopende meningen gehoord en ik was erop voorbereid dat het een iets minder interessant personage zou zijn, maar daar ben ik het niet mee eens. Ze is erg slim en geslepen en ze legt zich misschien relatief gemakkelijk neer bij situaties, maar dat betekent niet dat ze alles gewoon over zich heen laat komen. Ze doorziet behoorlijk snel wie haar manipuleert en pleegt wel degelijk kleine daden van rebellie. Bovendien maakt haar kracht als liseuse, waardoor ze de geschiedenis van voorwerpen kan lezen als ze die aanraakt, haar voor mij best wel intrigerend. Ik had ook graag wat meer gezien van die gave, maar ik vermoed en hoop dat dat nog wel zal komen in de volgende delen.

Ook Thorn vind ik een bijzonder personage, al weet ik niet zo goed wat ik van hem moet denken. Sowieso vind ik het best jammer dat Ophélie onmiddellijk een oordeel heeft – hij is niet bepaald aantrekkelijk, ruw en heeft een moeilijk verstaanbaar accent – en ook weinig moeite lijkt te doen om daar echt van af te stappen. Ze moet toch met hem trouwen, maar hoewel ze van haar leven aan de Pôle wel het beste probeert te maken, lijkt het erop dat ze dat met haar huwelijk niet eens wil proberen. Bovendien zien we eigenlijk relatief weinig van Thorn en ik ben ervan overtuigd dat er veel meer in hem zit dan we na deel één weten.

Zijn tante, Berenilde, is een van de personages waar ik me het meest aan ergerde. Ze is manipulatief, kwam behoorlijk nep-vriendelijk op mij over en profiteert van Ophélie (en anderen) als ze daar de kans toe heeft. Daarnaast zijn er ook een aantal nevenpersonages. Zo is er Ophélies tante, wier aanwezigheid een grote steun is voor Ophélie, en de bedienden die haar helpen. Gaëlle vind ik ook een heel interessante jonge vrouw en ik hoop dat ze terugkeert in de volgende delen.

De schrijfstijl vind ik heel fijn en vlot leesbaar. Het is wel jammer dat er soms nogal veel nadruk ligt op uiterlijke kenmerken van personages en dat die ook onnodig vaak herhaald worden. Over de Nederlandse vertaling kan ik natuurlijk niets zeggen.

Het boek komt nogal traag op gang, maar op een gegeven moment werd ik er toch helemaal in meegesleept. Even doorbijten in het begin dus, maar daarna is het wel echt een aanrader!

Eén gedachte over “Lezen: Les fiancés de l’hiver (De ijzige verloofde) – Christelle Dabos”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s